De reis van het lichtje

Mijn verhaal verteld als een sprookje

 De reis van het lichtje

Voor een training schreef ik eens mijn levensverhaal op in de vorm van een sprookje in de stijl van ‘De kleine prins’. Ik kreeg hier zulke mooie reacties op, dat ik dit sprookje graag met je deel.

“Er was eens een sprankelend lichtje dat op aarde kwam om mensen te helpen. Het lichtje was vrolijk en nieuwsgierig naar wat haar te wachten stond en ze had er veel zin in om aan haar leven op aarde te beginnen. Maar hoe verder het lichtje kwam in haar reis op aarde, hoe zwaarder het voor haar werd. Op school hoorde ze niet bij de andere lichtjes, die allemaal zo anders waren dan zij, en daar was ze heel verdrietig over. Ze wilde zo graag verbinden met de andere lichtjes, maar dat lukte niet zo goed.

Door haar grote gevoeligheid en compassie ging ze ook steeds meer dragen voor andere lichtjes, waardoor haar eigen licht steeds doffer en grijzer werd. Het doofde bijna. Het lichtje voelde zich steeds zwaarder en donkerder worden. Dat maakte haar verdrietig en bang en ze voelde zich alsof ze een loden last op haar rug droeg. Op een gegeven moment was ze bijna vergeten dat ze een lichtje was.

Keerpunt

Maar op een gegeven moment kwam er een keerpunt in de reis van het lichtje op aarde. Het lichtje volgde een opleiding waar er meer lichtjes waren zoals zij. Ze voelde herkenning. Dit waren lichtjes die net zoals zij waren, met een grote gevoeligheid, compassie en liefde in zich. Daardoor ging haar lichtje weer iets meer flonkeren en een beetje stralen. Langzaamaan ging het lichtje zich herinneren wie ze was voordat alle verdrietige en zware dingen op haar pad kwamen en haar lichtje bijna gedoofd werd.
Er waren andere lichtjes die haar hielpen om haar lichtje weer op te poetsen, voorzichtig weer aan te steken en te laten stralen.

Om zich heen kijkend, onwennig, zocht ze naar wie ze was en welk pad ze wilde volgen op de rest van haar reis. Toen ze op een dag bij de zee kwam en een toren zag, wist ze ineens: mijn lichtje hoort op die toren. Het lichtje vloog naar boven en ging op de toren zitten. Daar hoorde ze! Heel gelukkig straalde ze haar licht daar boven vanaf de toren. Het lichtje was een vuurtoren geworden die haar lichtstralen uitwierp over de woelige zee, als baken voor andere lichtjes die hun sprankeling kwijt waren. Eindelijk wist ze: ik ben thuis. Ze had haar plek en haar reisbestemming gevonden.”

 

 

Wil je jouw verhaal met me delen en samen bekijken welke stappen jij zou kunnen zetten? Neem dan gerust contact met me op voor een gratis en vrijblijvend inzichtgesprek.